dinsdag 16 augustus 2016

Schimmentheater bij de Ezelsociëteit

Op de Fluitzolder wordt muziekles gegeven. Daar huist ook (sinds 1991) het Schimmentheater. Voorstellingen worden geoefend en workshops voorbereid. Dit keer hebben we drie workshops ontwikkeld voor oud en jong voor de Open Dag van de Ezelsociëteit op 21 augustus 2016. Zie ook de website van de Ezelsocieteit


Jong en oud
De jongste kinderen kunnen een liggende ezel voorzien van beweegbare oren en een knielend kind met een beweegbare arm. Natuurlijk moet alles ook gekleurd worden.
Het kind streelt de ezel.
De raamhanger






Voor grote kinderen en volwassenen is er een raamhanger met een ezel temidden van grasjes.

Ook is er een ezel met een beweegbare kop en staart waarbij de vormen met een scherp mesje uitgesneden moeten worden.

Na het kopen van een kaartje in de "ezelwinkel", waarvan de opbrengst naar de ezels gaat, kun je kiezen welke workshop je gaat doen. De schimmenspelers helpen bij de uitvoering.
Af en toe steekt een ezel zijn kop over de omheining om te kijken of alles goed gaat.














Bea Kloosterman

donderdag 11 augustus 2016

Ombramaan en het tempo van de tijd.

De voorstellingen van Ombramaan werden in de veertiger jaren van de twintigste eeuw soms al lang gevonden.  "...gelukkig kregen we tussendoor limonade", schreef de vriendin van Cateau Schuller tot Peursum. Hoe moet het dan, bijna een eeuw later. Het levenstempo is veel hoger geworden en multitasken hoort er bij. Lees hoe wij ons aanpassen aan het tempo van de tijd.

In de eerste plaats geven we de voorstellingen met twee personen: een verteller/voorlezer en een schuiver. De verteller leest het verhaal voor en laat ook de muziek horen.

De schuiver heeft alle schimmen op volgorde in aparte "rails" staan. Een "rail" is een langwerpig stuk karton met gleufjes. Omdat de schimmen tussendoor niet in de gleufjes gezet hoeven worden, krijgt het verhaal meer vaart.

In de verhalen moet het "gordijn" vaak gesloten worden om een ander decor te plaatsen. De schuiver staat op en zet een karton voor het scherm. Soms lijkt het alsof het verhaal is afgelopen. We lossen deze tijdrovende handelingen op door een dimmer te gebruiken. Het licht gaat even uit, het decor wordt verwisseld en het verhaal gaat verder. Op deze manier wordt de aandacht vast gehouden en als uiteindelijk het karton ervoor gezet wordt is het duidelijk dat het verhaal is afgelopen.

Bea Kloosterman

donderdag 28 juli 2016

Beklijft een schimmenvoorstelling?

De impact van de schimmenbeelden is groot. In het donker, zonder verdere prikkels, is er alleen het verlichte scherm met de zwarte schimmen. De muziek en de vertelling maken het compleet. Het is een soort  totaalbeleving die in de vaart van het dagelijks leven weg zakt en toch iets nalaat.

Als wij een voorstelling hebben gegeven vragen wij ons soms af wat er blijft hangen en wat het "gedaan" heeft. Cateau Schuller tot Peursum schrijft daarover het volgende:

"Zo vreemd dat ik mij niets herinner van voorstellingen van vroeger uit mijn jeugd! Ik snap het niet..... want ik hoef alleen maar de doos te zien en mijn hart wordt warm. Een vriendin kwam foto's maken. We maakten de doos open en alles komt tevoorschijn: Het Circus van Ombramaan, het Sprookje en de Kinderliedjes, ieder onderdeel tussen de dubbel gevouwen vellen papier met alle zwarte schimmen en teksten. En alle voorstellingen komen als een doorlopende film terug in mijn herinnering. Ook dat ik, als kind, de voorstelling van het lied van "In Holland staat een Huis" het allerleukste vond".
"In Holland staat een huis".
Een vriendin van Cateau geeft als antwoord op de vraag of zij zich schimmenvoorstellingen van vroeger herinnert:

"Natuurlijk herinner ik mij dat. Je moeder kon bijzonder goed vertellen. Ze maakte ook allerlei geluiden erbij tijdens het vertellen, zoals het klopper-de-klop van het paard".

Ergens in de diepte liggen de voorstellingen die bedekt zijn in het dagelijks leven door de jaren heen.

Bea Kloosterman

woensdag 20 juli 2016

"Het is een wonder boven wonder....."

In 2015 krijgen wij op onze mail een bericht binnen of wij interesse  hebben voor het schimmentheater van Ombramaan. Het ligt op een zolder bij Cateau Schuller tot Peursum.. Ik ga bij haar kijken en zie een plat, in bubbeltjes plastic verpakt pakket van 75 x 40 cm met een touw eromheen op de tafel liggen. Daar zit het theater in.

Mevrouw Cateau Schuller tot Peursum was al jaren op zoek naar een goede bestemming voor dit theater. Een zoektocht via Marktplaats mislukte. Bij toeval hoorde ze over het schimmentheater Licht in het Donker in Zeist. Wat maakte dit theater zo dierbaar voor haar? Ze schrijft zelf:

De schimmen zijn heel zorgvuldig uitgeknipt.
"Mijn moeder, Willemien Boissevain, heeft Theater Plezier van Ombramaan na 1943 gekregen. Ik vermoed dat zij alles uitknipte en veel oefende, maar wanneer zij haar eerste voorstelling gaf, weet ik niet meer. Na haar overlijden in 1994 bewaarden mijn broer en schoonzus Theater Plezier op hun zolder. Na het overlijden van mijn broer komt Theater Plezier bij mij op zolder in de nog door mijn moeder in doorzichtig plastic verpakte en met touwtjes dicht gebonden doos. Totdat ik besluit op zoek te gaan naar een goede bestemming, want die wil ik absoluut vinden".

Na onze kennismaking fiets ik met het spannende pakket onder de arm naar huis.

Bea Kloosterman.


vrijdag 1 juli 2016

Een mooie fles wijn voor tien keer optreden.

Op 26 juni, de Dag der Kunsten in Slot Zeist, werden we door het bestuur van deze organisatie verwelkomd met een mooie fles wijn voor de tiende keer optreden. Dit keer lieten we het Wereldberoemde Circus van Ombramaan zien in de Karperzaal van deSlotgewelven. Ik zou vertellen hoe we aan dit theater komen, maar dat doe ik de volgende keer met een jeugdherinnering van de gulle geefster. 



We richtten het theater in op een tafel. De muziek - dit keer van een cd -  en het verhaal op een andere tafel.
We rangschikten 25 stoelen. Twee gastvrouwen van de organisatie van de Dag der Kunsten stonden ons terzijde.

We speelden om 13.30 uur, 14.30 uur en 15.30 uur. De voorstelling duurt ongeveer 20 à 25 minuten.
De drie voorstellingen zaten vol en de laatste zelfs overvol. Bij de eerste voorstelling kwamen mensen die het vorig jaar niet meer bij de laatste voorstelling konden en daarom nu vroeg plaats namen bij de eerste voorstelling.

Enkele opmerkingen vanuit het publiek: "Heel fijnzinnig". "Passende circusmuziek"   "Opvalland dat kinderen zo stil en met aandacht kijken"  "Dat zo iets ouds en simpels zo leuk is..... vooral dat licht in het donker... trekt de aandacht....en die kleurtjes"   "Grappig leuk verhaal... met humor..."

Bea Kloosterman

dinsdag 21 juni 2016

Theater van plezier

In 1935 verscheen "Theater Plezier" van Ombramaan. Het theater is getekend en samengesteld door Han en Eva Wessing. Het bestaat uit drie onderwerpen:
- Het wereldberoemde Circus van Ombramaan
- De zangles, Liedjes die we allemaal kennen
- Klein Duimpje
Hieronder leg ik uit hoe het theater werkt.

In de inleiding vermeldt Ombramaan dat hij de stukken bedenkt en tekent, maar dat je ze zelf moet maken.

Het toneel kan m.b.v. cijfers en gleuven in elkaar worden geschoven. Het "gordijn" bestaat uit een los karton dat ervoor gehangen kan worden. In de gleufjes aan de achterkant van het theater kunnen de decors geschoven worden. En natuurlijk moet er een lampje achter het scherm van kalkpapier.

De schimmen staan op grote platen gedrukt en moeten uitgeknipt worden. Elke schim heeft een voetstukje met een letter.

De opvoering bestaat uit een tekst in een boekje met letters die corresponderen met de letters op de voetjes van de schimmen en verkleinde afbeeldingen. De schim zet je met het voetstuk in de loper (een strook karton met gleufjes).

Er is dus een verteller nodig die de tekst voorleest en een schuiver die de schim vlak achter het doorzichtige scherm heen en weer schuift.

Op zondag 26 juni spelen we  het "Wereldberoemde Circus van Ombramaan" in de Slotgewelven
van Slot Zeist op de Dag der Kunsten. Zie voor het programma en de tijden: www.cultuurzeist.nl/dag-der-kunsten

Volgende keer zal ik vertellen hoe wij aan dit theater komen.

Bea Kloosterman




dinsdag 7 juni 2016

Schimmentheater Licht in het Donker

De Fluitzolder is ook de thuisbasis van Schimmentheater Licht in het Donker. Dit jaar bestaan we 25 jaar. Dat vieren we met een speciaal stuk. Hoe gaat dat, een schimmenstuk maken? Daarover ga ik hier de komende tijd ook vertellen.

De eerste voorstelling van dit theater was op 11 november 1991 met het stuk: Het lichtje voor de Winter.

De groep spelers bestaat uit ongeveer zes personen. Soms gaat er iemand weg en er komen ook weer mensen bij. Ieder zoekt de activiteit die het beste bij hem of haar past. De gemiddelde leeftijd is langzamerhand hoog geworden en het gevaar bestaat dat we "afgedankt" worden. De Bremer Stadsmuzikanten (één van de sprookjes verzameld door de gebroeders Grimm) laten ons zien welke doorstart er mogelijk is. We besluiten om dit stuk te maken en ter gelegenheid van ons vijfde lustrum op te voeren.

En hoe begin je dan............... Onze technische vrouw maakte mensfiguren die allerlei standen kunnen aannemen en op die manier emoties  laten zien.

Wordt vervolgd.
Bea Kloosterman.