Is absoluut gehoor erfelijk?

Hoe zit het met erfelijkheid en absoluut muzikaal gehoor? Ik las De appel en de boom van psychiater René Kahn, waarin hij onderzoekt waarom je bent wie je bent. Is dat aanleg of opvoeding? Die vraag blijkt achterhaald. Absoluut muzikaal gehoor bijvoorbeeld, is erfelijk, maar heeft de juiste omstandigheden nodig wil het aan het licht komen. 

Wat is absoluut muzikaal gehoor? Dat wil zeggen dat je zonder hulp van een stemvork of stemapparaat de hoogte van een toon kunt benoemen (zie het blog van 07-01-2015). Een zeldzame eigenschap die maar 1 op de 1000 mensen bezit. Absoluut muzikaal gehoor is erfelijk, zo blijkt uit onderzoek. Het komt namelijk meer voor in bepaalde families. In DNA onderzoek is het gen gelokaliseerd wat betrokken is bij deze eigenschap.

Maar is dat het hele verhaal? De eigenschap blijkt veel meer voor te komen bij musici en muziekstudenten. Dat roept de vraag op of er toch niet sprake is van ontwikkeling van deze eigenschap door oefening. Uit onderzoek onder musici komt naar voren dat juist onder musici die voor het zesde levensjaar begonnen met muziek absoluut gehoor veel voor komt. Begon een kind later aan muzieklessen, dan kwam de eigenschap niet tot ontwikkeling.

De erfelijke eigenschap absoluut gehoor komt slechts onder deze bijzondere omstandigheid aan het licht. Zoals in veel gevallen bepaald door een wisselwerking tussen aanleg en omgeving.

Fetsje Luimstra

Ra, ra....waar komt de zoem vandaan?

Tijdens de bouwavond met ouders in Driebergen (zie 't blog van 26-11) hoorden we een zoem in het lokaal. Kwam die uit een apparaat of van de brandmelder of van nog iets anders? We wisten het antwoord niet.

Ik ging kijken waar dat irritante geluid vandaan kwam. In de gang, in het lokaal naast ons, in het lokaal daarnaast, aan het einde van de gang, overal hetzelfde gezoem, maar er was niemand. Ik liep door de hal even naar buiten. Ook buiten kon je het horen. In de portiersruimte controleerden we het brandalarm, maar dat hielp niet.

Weer in ons lokaal zegt Nannie: het lijkt wel een stemapparaat. "Nee", zeg ik, "het klinkt in het hele gebouw". "Heb jij een stemapparaat bij je?" "Jawel"  Ik haalde hem uit mijn zak en ja hoor........   ik schaamde me te pletter, de C-toon, helder en duidelijk.

Het stemapparaat.

In het begin van de avond had ik het even gebruikt om te kijken hoe nauwkeurig Ita, onze maestro, met haar absolute gehoor alle nieuwe fluiten stemde: exacte D-toon!!! Ik stopte mijn stemapparaat weer snel in mijn broekzak zonder op off te drukken waardoor...........  Laten we het er maar niet meer over hebben.

Albert Dorresteijn